Nova Uniao jest jedną z najlepszych szkół brazylijskiego jiu-jitsu na świecie. Pochodzi z niej wielu mistrzów świata, zarówno w sportach chwytanych jak i w MMA. Akademia była i jest kuźnią talentów i wydała na świat zawodników takich jak Vitor „Shaolin” Ribeiro, BJ Penn, Leonardo Santos czy Jose Aldo.
Nova Uniao powstała w wyniku połączenia dwóch najsłynniejszych linii przekazu brazylijskiego jiu-jitsu. Andre Pederneiras, jeden z jej założycieli, był czarnym pasem pod wielkim Carlsonem Gracie, pierwszym członkiem klanu Gracie który uczył wszystkich technik jiu-jitsu ludzi spoza rodziny.
Współzałożycielem Nova Uniao był Wendell Alexander, należący do jednej z najbardziej unikalnych linii przekazu BJJ. Alexander jest jednym z nielicznych, którzy mogą poszczycić się pochodzeniem z linii całkowicie wolnej od jakiegokolwiek członka rodziny Gracie. W przeciwieństwie do znacznej większości zawodników BJJ, których instruktorzy wywodzą się pośrednio od Carlosa Gracie, czarny pas Alexandra pochodzi z linii Mitsuyo Maeda.
Maeda nauczał w Brazyli Kodokan judo wzbogaconego o elementy catch-wrestlingu, którego nauczył się podczas podróży po Europie. Najsłynniejszym uczniem Maedy był Carlos Gracie ale jednym z jego pierwszych uczniów był Luis Franka, o którym niestety mało jest informacji pisanych. W 1937 Franca przyjął swojego własnego ucznia i w tym samym czasie gdy Helio Gracie zaczynał trenować jiujitsu, Oswaldo Fadda również poznawał jego tajniki.
Fadda otrzymał swój czarny pas w 1942 i zaczął prowadzić zajęcia na peryferiach Rio. W tym czasie rodzina Gracie uczyniła z jiu-jitsu popularną sztukę walki ale ceny za treningi były wysokie i Gracie jiu-jitsu było zajęciem dla zamożniejszych warstw społeczeństwa. Fadda zaś nauczał w miejscach publicznych demonstrując techniki ludziom z niższych klas społecznych i nie pobierając za to opłat.
W 1950 Fadda i jego uczniom udało się w końcu otworzyć swoją akademię niedaleko Rio. Szkoła specjalizowała się w dźwigniach na stopę zanim jeszcze Luta Livre spopularyzowała je w Brazylii. W 1951 Fadda na łamach gazety Globo wyzwał Akademię Gracie słowami, które przeszły do historii: „Chcemy rzucić wyzwanie rodzinie Gracie. Szanujemy ich jako wspaniałych przeciwników ale nie boimy się ich. Mamy 20 uczniów gotowych do walki”.
Helio zaprosił Fadda i jego uczniów na konfrontację do Akademi Gracie. Uczniowie Fadda pokonali uczniów Helio, wielu z nich przy pomocy dźwigni na nogi a jeden z nich udusił ucznia Gracie. I chodź Gracie wypowiadali się z pogardą o dźwigniach na nogi nazywając je „techiką z przedmieść” to uznali zwycięstwo Fadda za znak, że jiu-jitsu należy do wszystkich.
Gazeta Globo relacjonowała to wydarzenie i wystawiła Fadda znakomite świadectwo a nowi studenci tłumnie zapisywali się do jego szkoły. Nie brakowało również śmiałków wyzywających Fadda i jego uczniów do walki, z której ci ostatni zawsze wychodzili zwycięsko. Fadda otrzymał mityczny 9 dan i czerwony pas, najwyższy honor przyznany osobie spoza rodziny Gracie. Jeden z uczniów Fadda, Sebastiao Ricardo był nauczycielem Wedella Alexandra. Alexander rozpoczął treningi w 1970 w wieku 4 lat pod okiem Geraldo Floresa, od którego trzymał purpurowy pas. Kiedy Flores się przeprowadził, Alexander przeszedł do Sebastiao Ricardo i trenował u niego ciężko aż do roku 1986, kiedy to otrzymał czarny pas. Sebastiao poprosił Alexandra by ten przejął jego szkołę a sam zniknął i słuch po nim zaginął.
Alexander okazał się dobrym nauczycielem jednak niezbyt chętnie brał udział w zawodach. W drugiej połowie lat 80 i na początku lat 90 nie startował dużo i jak sam przyznawał nie miał energii do brania udziału w elitarnych imprezach. Mimo to zdobył złoto podczas pierwszych PanAmsów IBJJF w 1996 kategorii czarnych pasów Masters (30-35 lat). Pomimo tego, że sam Alexander nie palił się do startu w zawodach jego szkoła miała w drugiej połowie lat 90 sporo sukcesów sportowych, szczególnie pośród młodszych zawodników i niższych pasów. Podczas sekundowania jednemu ze swoich uczniów Alexander poznał Andre Pederneiras, który również miał grupę młodych i bardzo utalentowanych uczniów. Niestety ani jedna ani druga szkoła nie mogła dorównać liczebnie drużynom takimi jak Gracie Barra czy Alliance. W 1995 Alexander i Pederneiras zdecydowali więc połączyć akademie aby móc konkurować w szybko ewoluującym świecie sportowego jiu-jitsu. Wspólnie otworzyli Akademię Jiu-Jitsu Nova Unia, która połączyła wspaniałe linie przekazu wywodzące się od Carlsona Gracie i Oswaldo Fadda. Pierwsze sukcesy szkoleniowe nowej szkoły to Robson Moura, uważany za jednego z najlepszych zawodników BJJ oraz młody B.J. Penn, pierwszy Amerykanin który wygrał Mistrzostwa Świata BJJ(2000).
Jednym z uczniów Alexandra, którzy stali się popularni po roku 2000 był Leonardo Santos. Podobnie jak jego nauczyciel, Santos rozpoczął treningi w wieku 4 lat. Chociaż jako dziecko lubił grać w piłkę to z racji tego, że wychował się w rodzinie jiujiteiros czuł się zobligowany do treningów tej sztuki walki. Pod okiem Alexandra Santos wyrósł na jednego z najbardziej technicznych i dynamicznych zawodników wagi lekkiej BJJ w historii. Zdobył medale na Worldsach IBJJF w 2000 i 2001r. ale odszedł z IBJJF i oświadczył, że będzie walczyć tylko za pieniądze. Przeszedł wtedy do konkurencyjnej organizacji, która zmieniła się w CBJJE (Konfederacja Brazylijskiego Jiu-Jitsu Sportowego) i próbowała łowić największe talenty oferując nagrody pieniężne. Santos był niepokonany w Pucharze Świata CBJJO wygrywając go w 2002, 2003, 2004 i 2005 r. Startował również w ADCC w 2005, w tym samym czasie, kiedy udział w zawodach brali m.in. Renzo Gracie, George St.Pierre, Jake Shields, Shinya Aoki, Pablo Popovitch and Marcelo Garcia.
W ćwierćfinale Santos pokonał mistrza UFC GSP, potem przegrał w półfinale z Marcelo Garcia. W walce o brązowy medal uległ dużo większemu Jake’owi Shields’owi. Po starcie na ADCC Santos zrobił sobie przerwę w zawodach aby pomóc swojemu bratu Wagneey’owi Fabiano w otwarciu nowej szkoły. Później skoncentrował się na MMA. Zawodnicy tacy jak Leo Santos, Wendell Alexander, Oswaldo Fadda i inni jak Marcelo Pereira, których linia przekazu pochodzi od Mistuyo Maeda bez pośrednictwa Gracie są żywą kontynuacja linii Luisa Franca. Pozostają tym samym ważnym, choć często niedocenianym aspektem tej sztuki walki tak bardzo zdominowanej przez jedną rodzinę. Ta linia jest dowodem, że jiu-jitsu należy do wszystkich.
autor tłumaczenia: Krzysztof Łukaszewicz
źródło: bloodyelbow.com
