Dlaczego dzieci powinny trenować chwytane sporty walki
Co to są chwytane sporty walki?
Chwytane sporty walki (grappling) to takie, które zabraniają uderzeń i kopnięć a ich podstawową strategią jest sprowadzenie przeciwnika do parteru (poprzez rzut lub obalenie) i unieruchomienie go na ziemi lub zmuszenie do poddania (przy użyciu duszenia lub dźwigni). Najpopularniejsze chwytane sporty walki to: zapasy (styl wolny i klasyczny), judo, brazylijskie jiu-jitsu, submission fighting (NOGI), catch-wrestling i sambo. Istnieją inne systemy walki wręcz zawierające elementy grapplingu ale dopuszczające również uderzenia i kopnięcia, takie jak sambo bojowe czy MMA. W tym artykule mówić będziemy o czystym grapplingu bez uderzeń.
Grappling dla dzieci?
Jeśli jesteś rodzicem i zastanawiasz się nad zapisaniem dziecka do klubu sportów walki grappling jest moim zdaniem, najlepszą opcją. Dlaczego?
Bezpieczeństwo- każdy sport, a szczególnie sport walki, niesie ze sobą ryzyko kontuzji. Jednak wyłączenie uderzeń powoduje, że trenowanie jest dużo bezpieczniejsze. Na treningu dzieci uczą się padać a zajęcia odbywają się na macie. Poza tym, techniki grapplingowe są łatwiejsze do zatrzymania czy też wykonania powoli, łatwiej jest również dozować siłę, z jaką wykonuje się dana technikę. I, co chyba najważniejsze, sporty chwytane nie uczą agresji. Grappler chce pokonać przeciwnika robiąc mu przy tym jak najmniej krzywdy.
Złożoność- większość chwytanych sztuk i sportów walki posiada ogromną liczbę technik, które można zastosować w walce. Najlepszym przykładem jest chyba BJJ, gdzie nowe techniki są przez zawodników wymyślane niemal codziennie. Aby być dobrym grapplerem trzeba bez przerwy myśleć, rozwiązywać problemy, zapamiętywać szczegóły. Ważna jest również wyobraźnia przestrzenna oraz umiejętność dostosowania strategii do własnego biotypu i do strategii przeciwnika.
Rozwój emocjonalny i społeczny- większość sztuk walki uczy tych samych podstawowych wartości, takich jak szacunek do instruktora, przeciwnika i kolegów z maty, dyscypliny, wytrwałości, uczciwości i sportowego zachowania. Dzieci uczą się jak współpracować w grupie oraz jak walczyć jeden na jednego. Większość dyscyplin chwytanych oferuje szerokie możliwości w zakresie rywalizacji sportowej a to z kolei uczy dzieci i młodzież wielu ważnych rzeczy takich jak: radzenie sobie ze stresem, pokonywanie trudności, radzenia sobie z porażką i nie poddawania się. Oczywiście nie wszystkie dzieci muszą i chcą brać udział w zawodach, ale nawet jeśli trenują tylko dla przyjemności korzystać będą z pozytywnych efektów takich jak pewność siebie, opanowanie czy umiejętności samoobrony. Klub sportów walki to również miejsce, gdzie zawiera się przyjaźnie na długie lata.
Zdrowy styl życia- oczywiście zależy on w dużej mierze od otoczenia dziecka oraz od instruktora. Generalnie sztuki walki promują zdrowy styl życia: zdrowe odżywianie, nienadużywanie alkoholu, aktywne spędzanie wolnego czasu i szeroko pojęty higieniczny tryb życia. Im dziecko jest bardziej zaangażowane w treningi tym łatwiej przekonać je, że nie powinno żywić się fastfoodem czy spędzać długich godzin przed komputerem. Ponadto trenujące dziecko otoczone jest rówieśnikami o podobnych priorytetach.
Samoobrona- dyskusja na temat skuteczności poszczególnych sztuk walki w realnej walce zdaje się nie mieć końca. Jednak z mojego prawie 30-letniego doświadczenia ze sztukami walki mogę z cała pewnością powiedzieć: osoba trenująca, nie ważne czy są to zapasy, judo czy BJJ, ma dużą szansę na pokonanie większego i fizycznie silniejszego przeciwnika, który nie trenuje. Dotyczy to również dzieci. Od czasów pierwszej edycji UFC nikt nie kwestionuje chyba skuteczności chwytów w walce jeden na jeden a grappling ma w przypadku dzieci jeszcze jedną, bardzo dużą zaletę: pozawala na deeskalację konfliktu. Przewrócenie przeciwnika i zmuszenie go do poddania się jest rozwiązaniem dużo lepszym niż złamanie mu nosa, wybicie zębów czy kopnięcie w krocze. Pozwala pokazać siłę i dominację bez zbędnej przemocy co z dużym prawdopodobieństwem pozwoli na uniknięcie tego typu sytuacji w przyszłości a rodzicom oszczędzi wizyty u dyrektora szkoły.
Ogólny rozwój fizyczny- nie ma wątpliwości, że zapaśnicy i judocy to niezwykle silni i sprawni sportowcy o zdrowych i harmonijnie rozwiniętych sylwetkach. Grapplerzy są ponadto dynamiczni, elastyczni i wytrzymali. Pamiętajmy jednak, że dziecko, które zaczyna trenować wcale nie musi być atletyczne na starcie a rozwój fizyczny będzie niejako „produktem ubocznym” treningu.
Świetna zabawa- większość chłopców (ale i wiele dziewczynek) lubi się mocować, turlać po macie i robić fikołki. Mata to świetne miejsce do zabawy a zajęcia dla dzieci zawierają zazwyczaj wiele uwielbianych przez nie gier i zabaw. Niektóre z nich można z powodzeniem odtwarzać w domu z rodzicem (szczególnie w przypadku dzieci młodszych).
Jaki sport chwytany wybrać dla mojego dziecka?
To chyba najtrudniejsze pytanie, między innymi dlatego, że jako zawodnik i trener BJJ mogę być nieobiektywny. Wszystkie systemy grapplingowe mają swoje zalety i ciężko byłoby wymienić każdą z nich. Poniżej najważniejsze:
Zapasy: świetne dla ogólnej sprawności; jako sport olimpijski stwarzają możliwość do częstych startów w zawodach; stanowią świetną bazę do MMA.
Judo: oprócz bycia bardzo popularnym sportem olimpijskim zawiera również elementy tradycji japońskiej (judogi, pasy, etykieta dojo) często atrakcyjne dla dzieci.
BJJ: bardzo skuteczne w walce, zawiera elementy judo i zapasów oraz samoobrony; nieodzowny element MMA.
Sambo: zawiera techniki z judo i zapasów i posiada podobne zalety; w Polsce mniej popularne; dobre jako baza w MMA.
Jak wybrać klub?
Dokonując wyboru klubu rodzic weźmie pod uwagę czynniki takie jak bliskość od domu / szkoły oraz grafik. Bardzo ważne jest, aby dziecko wzięło udział w próbnych zajęciach aby przekonać się, czy jest to coś, czym chce się zajmować. Inne równie ważne co oczywiste aspekty to: instruktor (kwalifikacje, doświadczenie, podejście, osobowość), klub czy też sala (wyposażenie, bezpieczeństwo, czystość), podział na grupy wiekowe (im mniejsza różnica wiekowa między dziećmi tym lepiej) i poziomy zaawansowania. Warto poświęcić trochę czasu, zrobić rozeznanie, odwiedzić kilka akademii i porozmawiać z trenerami. Dokonując przemyślanego wyboru dajemy dziecku jeden z najwspanialszych prezentów: pasję na długie lata.
autor Krzysztof Łukaszewicz główny trener w Dragon’s Den Fight Club
Facebook: www.fb.com/dragonsdenfightclub/
