Czytając ten tytuł niektórzy mogą drapać się po głowie. Nie od wczoraj wiadomo, że BJJ dzieli się na sympatyków walki w kimonach i tych którzy wolą walczyć bez kimon. Ta druga grupa często nie zdaje sobie sprawy z pewnego „podziału”, który stanowi ważny element w budowaniu swoich umiejętności. Czym tak bardzo różni się NO-GI od Submission Fighting?
Przede wszystkim zestawem zasad obowiązujących na zawodach. Te natomiast skłaniają zawodników do budowania gry, którą będą mogli zaaplikować aby osiągnąć sukces. NO-GI jest podporządkowane federacji IBJJF, która dawno temu uregulowała przepisy w taki sposób, aby zawodnicy mogli skupiać się na zdobywaniu punktów (dużych lub małych) z ograniczeniem dźwigni skrętnych na nogi, nawet w dywizji czarnych pasów. Submission Fighting pod szyldem ADCC natomiast reguluje przepisy w ten sposób, aby połowę regulaminowego czasu zawodnicy nie musieli martwić się o punkty, a bez ograniczeń mogli skupić się na poddaniu przeciwnika przed czasem. Co to oznacza dla trenujących ?
Tak jak wcześniej wspomniałem budowanie kompletnie innej gry. Trenujący NO-GI często przenoszą swoje umiejętności z walki w kimonach, szlifując przetoczenia lub przejścia gardy, które na zawodach przyniosą im punktację i kontrolę walki. W Submission Fighting natomiast bardzo dużą rolę odgrywają zapasy oraz nauka poddań, a gra pozycyjna nie stanowi aż tak ważnej roli. Oczywiście umiejętność kontroli przeciwnika i dążenie do poddania stanowi esencję zarówno w NO-GI jak i SF, aczkolwiek można zobaczyć znaczącą różnicę wśród zawodników startujących w tych formułach.
Czy jedno jest lepsze od drugiego ? Trudno chyba oceniać to w takich kategoriach. Warto jedynie być świadomym tego, że to dwie różne formuły i niekoniecznie odnosząc sukcesy w jednej można to powtarzać w drugiej. Liczy się otwarta głowa i ciągła praca nad elementami, których nie znacie. Nie przestaniecie bać się skrętówek, dopóki ich nie poznacie, a także nie przejdziecie gumowych gard dopóki nie opracujecie na nie patentów. Zdrowia !!
