10 trendów w nowoczesnym, zawodniczym Judo, które zaobserwowaliśmy na Mistrzostwach Świata w Czelabińsku
1. Ura-Nage jest popularna
Dużo zawodników z całego świata rzuca na ura-nage, która do tej pory nie należała do wyjątkowo popularnych rzutów. W przeszłości ten rzut był zazwyczaj wykonywany przede wszystkim przez Europejczyków ze wschodu. Te dni minęły i teraz każdy dobrze zna tę technikę. Za aktualnie najlepszego specjalistę od ura-nagi uważa się Charlesa Chibanę z Brazylii.
2. Rzuty biodrowe wracają do łask
Odrodzenie rzutów biodrowych jest naturalną konsekwencją wprowadzenia nowych przepisów. Do tej pory rzuty biodrowe wykonywali najczęściej zawodnicy i zawodniczki z wyższych wag, podczas gdy wśród niższych zazwyczaj rzuty biodrowe ograniczały się tylko do sode-tsuri-komi-goshi, które wykonuje się bardziej jak seoi-nage niż klasyczny rzut przez biodro. Nowa Mistrzyni Świata z Japonii Ami Kondo (-48 kg) najbardziej lubi Harai-goshi. Z kolei od niedawna zarówno Georgii Zantaraia i Naohisa Takato oraz reprezentanci Mongolii wykonują wariację techniki utsuri-goshi wynosząc przeciwnika na udzie, a następnie rzucając do przodu.
3. Odrodzenie soto-makikomi
Soto-makikomi nie należy do najpiękniejszych technik. Rzut znany jako „naleśnik” okazuje się jednak bardzo skuteczny i coraz bardziej popularny.
4. Kontra dociśnij i pchaj
Prawdopodobnie najczęściej wykonywana kontra na Mistrzostwach Świata w Czelabińsku. Wykonywana w przypadku atak na uchi-matę, harai-goshi itp. Zamiast sukashi w myśl zasady ustąp aby zwyciężyć zawodnicy wolą siermiężną kontrę polegającą na wciśnięciu głowy przeciwnika w matę i próbie przekręcenia go na plecy przez pchanie w kierunku przeciwnym do wykonywanego ataku.
5. Wiele przekręconych rzutów
Czas, w którym wyniesienie przeciwnika ponad matę oznaczało pewny ippon dawno minęły. Wielu zawodników wykorzystuje swoje zdolności akrobatyczne w walce i nawet z pleców przeciwnika są w stanie wyjść obronną ręką. Specjalistą w tej dziedzinie jest kot z Ukrainy Georgii Zantaraia. Nie jest już jednak jedynym tak zwinnym i w ten sposób broniącym się zawodnikiem. Bez wątpienia jednak należy do prekursorów tego typu obrony.
6. Gra w Shido
Taktyka, taktyka, taktyka (po raz pierwszy). Celem wprowadzenia nowych przepisów przez IJF miało być przede wszystkim sprowokowanie zawodników do wzmożonej aktywności i licznych ataków. Mistrzostwa pokazały jednak, że walki dalej można wygrywać walcząc pasywnie i kontrolując jedynie przeciwnika w uchwycie, zmuszając go do false ataków, prowokując „padaluchy” lub też czekając na kontrę.
7. Golden score przez Shido
Taktyka, taktyka, taktyka (po raz drugi). Zwłaszcza w doliczonym czasie walki. Zdecydowana większość Golden Score’ów kończyła się właśnie przez karę. Rzadko kiedy zawodnik/zawodniczka decydowali się na otwarty atak.
8. Uchwyt za rękawy
Sędziowie starają się karać zawodników, którzy walczą pasywnie i nie dążą do uchwytu klasycznego lub swojego ulubionego w celu wykonania mocnego ataku. W wielu pojedynkach jednak widzieliśmy zawodników trzymających się za obydwa rękawy i czekających na ruch przeciwnika. W takiej sytuacji rzadko jednak sędziowie reagowali, jak chociażby w walce finałowej pomiędzy Beslanem Budranovem a Ganbatem Boldbaatarem.
9. Sędziowie surowo karzą wyjście poza matę
Wiele kar zostało przyznanych za wyjście walczącego poza matę. To niesamowite, jak wielu doświadczonych zawodników dało się złapać w ten sposób. Czasami różnica pomiędzy wygranym a przegranym wynosiła właśnie jedną karę Shido. I wiele z nich właśnie było przyznanych za wyjście za matę. Naohisa Takato przegrał półfinał dokładnie w ten sposób.
10. Nieudane powroty
Powrót nigdy nie jest łatwy. W Czelabińsku mogliśmy obejrzeć powrót na matę trójki świetnych zawodników: Tagira Khaibulaeva [RUS], Kaori Matsumoto [JPN] i Kayli Harrison [USA]. Tylko Kayli udało się zdobyć brązowy medal. Kaori Matsumoto odpadła w pierwszej walce, a Tagir Khaibulaev zajął 5te miejsce.
Oryginalny tekst: Oon Yeoh (www.judocrazy.com)
źródło: ejudo.pl
