Mackenzie Dern, wróciła do oktagonu cztery miesiące po porodzie. Zmierzyła się z Amandą Ribas na UFC w Tampie, ale mimo determinacji i chęci odniesienia zwycięstwa w tym pojedynku, plan się nie powiódł i to ręka Amandy powędrowała do góry. Sędziowie punktowali 30-27 dla Ribas.
Amerykanka po walce zamieściła informację na swoim Instagramie:
Bez wymówek! Wygrane i przegrane są częścią życia. Dziękuję mojej rodzinie, trenerom, sponsorom i wszystkim fanom, którzy ciągle we mnie wierzą! Mam jeszcze tyle przed sobą! Gratulacje dla Amandy!
Zapytana po tygodniu od walki, jak się czuje ze swoją pierwszą przegraną w karierze MMA, powiedziała tak:
Przegrywałam wiele razy w mojej karierze jiu-jitsu zanim zdobyłam wszystkie moje tytuły, więc to tylko sprawiło, że mój głód walki jest większy. Mamy mniej walk (w MMA), bo jakieś cztery w ciągu roku, za to w jiu-jitsu można mieć nawet trzy zawody w miesiącu, więc się przyzwyczajasz do przegrywania.
Fakt, że mam swoją córeczkę u boku…Osiągnęłam spokój ducha. Jestem bardzo krytyczna wobec siebie i nawet kiedy wygrywałam zawsze zauważałam rzeczy, nad którymi muszę popracować żeby być coraz lepszą w jiu-jitsu. Tym razem nie jest inaczej. Są rzeczy, które wiem, ze zrobiłam źle [na UFC w Tampie], ale są też takie, które wiem, że zrobiłam dobrze. Mam teraz córeczkę. Wyszłam z oktagonu i mój mąż dał mi ją na ręce, i cholera, to było świetne uczucie. Bez względu na wszystko, moja córka i rodzina tu była, więc nie ma co się zatrzymywać. To nic nie zmieni. Myślę, że posiadanie jej, to błogosławieństwo, pozwala tak nie przeżywać tego [przegranej].
Wielokrotna mistrzyni uzewnętrzniła się i po raz pierwszy po walce podzieliła się swoimi spostrzeżeniami co do przebiegu walki:
Szybko po rozpoczęciu walki wyczułam dystans, ale straciłam go przy pierwszej mocnej wymianie. Ona jest trochę wyższa ode mnie, więc jak straciłam dystans, to zaczęłam wątpić w siebie, wątpić, czy moja decyzja skrócenia dystansu i dostania ciosu w twarz była słuszna. To normalne, to coś nad czym trzeba pracować na sparingach i przywykać do dostawania w twarz. Ale nie sądzę żeby to było powodem [przegrania]. Amanda była w stanie wdrożyć swoją strategię w walce. Ale nie żałuję niczego. Wiem, że jakbym wygrała, to ludzie by mówili: „Wow, ona wygrała będąc cztery miesiące po porodzie”, ale to nie ma dla mnie znaczenia.
Link do całego wywiadu, w języku angielskim, tutaj.
